ਫਿਰਦੇ ਆ ਇੱਥੇ ਕਈ ਹੱਥ ਪਾਉਣ ਨੂੰ
ਉੱਪਰ ਬੈਠਿਆਂ ਨੂੰ ਝੱਟ ਲਾਉਣ ਨੂੰ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਆ ਸਾਨ ਪੂਰੀ ਡੌਲਿਆਂ ’ਚ ਜਾਨ
ਸੋਚੀ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ਗਿੱਦੜ ਕਈ ਸ਼ੇਰ ਢਉਣ ਨੂੰ
ਪੰਗਾ ਪਾਉਣ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਨਈਂਓ ਘਾਟਾ ਹੁੰਦਾ ਯਾ
ਜਿੱਥੇ ਅੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਬਾਹੀ ਬੱਲੀਏ ਨੀ
ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਨੀ ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਹੋ ਟਿੱਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਸਾਡੇ ਜੋਰ ਥੱਲੇ
ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਤੋਂ ਮਹਾਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗੂ ਰੌਬ ਚੱਲੇ
ਜੇ ਮਿਲੇ ਇੱਜ਼ਤ ਤਾਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ
ਹੱਦ ਜਿੰਨਾ ਟੱਪੀ ਵਾਵਰੋਲਾ ਬਣ ਰੌਲ ਛੱਡੇ
ਗੌਰ ਨਾਲ ਸੁਣ ਲੈਓ ਸਾਡੇ ਹੀ ਓ ਕਿਸੇ ਹੁੰਦੇ ਆ
ਪੰਨੇ ਭਰਦੀ ਆ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਸਿਆਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਨੀ ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਐਥੇ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਦਲੇਰ ਜੰਮੇ ਆ
ਲੱਤਾਂ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਅੱਗੇ ਕੱਖ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਭਾਵੇਂ ਕੱਲੇ ਨੂੰ ਕੱਲੇ ਭਾਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਪੈ ਜਿਓ
ਲੱਤਾਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਵੇਖ ਸਵਾ ਲੱਖ ਵੀ ਨਹੀਂ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਜੇ ਤਾਂ ਫਿਰ ਸਾਡੀ ਪਿੱਠ ਦਿਸੇ ਨਾ
ਓਦਾਂ ਲੈਂਦੇ ਨਾ ਮੁੱਲ ਦੀ ਲੜਾਈ ਬੱਲੀਏ ਨੀ
ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਨੀ ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਅੱਖ ਅੱਖ ਨਾ ਮਿਲਾਕੇ ਬੰਦਾ ਦੇਂਦੇ ਨੇ ਡਰਾ
ਦਮ ਕੀਹਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਸਾਨੂੰ ਲਾਉਗਾ ਵੰਗਾਰ
ਭਾਵੇਂ ਸੁੱਟ ਲੈਓ ਸੌ ਵਾਰੀ ਜੋਰ ਲਾਕੇ ਸਾਨੂੰ
ਤਾਂ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ’ਚ ਉੱਠ ਛੱਡਾਂਗੇ ਦਹਾੜ
ਔਖੀ ਘੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਹੌਂਸਲੇ ਨਾ ਛੱਡਦੇ
ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਬਣ ਕੇ ਸਿਪਾਹੀ ਬੱਲੀਏ ਨੀ
ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਨੀ ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਨੀ ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ
ਨੀ ਫਿਰ ਰੋਕੂਗਾ ਕਿਹੜਾ ਵੀ ਤਰੱਕੀਆਂ ਤੋਂ
ਹੋਵੇ ਜਦੋਂ ਲੇਖਾਂ ’ਚ ਲਿਖੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਬੱਲੀਏ