ਊਠਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚੋਂ ਆਈ ਆ
ਚਾਅ ਨਾਲ ਉੱਠ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਜਿਹੜੀ ਖਾਈ ਆ
ਤੂੰ ਕੁੜੇ ਚਿੱਟੀ ਚਿੱਟੀ ਜਿਵੇਂ ਚਿੱਟੀ ਰੂੰ ਨੀ
ਝਾਕਾ ਗੱਭਰੂ ਦਾ ਠਾਰਦਾ ਏ ਰੂਹ ਨੀ
ਓਏ ਹੋਜੇ ਲਾਲਾ ਲਾਲਾ ਪਿੱਛੋਂ ਸਾਡੇ ਜਾਣ ਦੇ
ਨੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜਿਹੜੀ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜਾਂ
ਹੋ ਨਾਰਾਂ ਚੱਕੀਏ ਨਾ ਚੱਕਣੀ ਤਾਂ ਲਾ ਦੇਈਏ
ਨੀ ਟੌਹਰ ਐਨੀ ਕੱਢ ਕੇ ਤੁਰਾ
ਹੋ ਨਾਰਾਂ ਚੱਕੀਏ ਨਾ ਚੱਕਣੀ ਤਾਂ ਲਾ ਦੇਈਏ
ਨੀ ਟੌਹਰ ਐਨੀ ਕੱਢ ਕੇ ਤੁਰਾ

ਹੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜੱਟ ਦੇਖੀ ਫੇਰ ਰਹਿਣਾ ਸਹਿਣਾ ਨੀ
ਹੋ ਬੰਦੇ ਖੜ੍ਹਿਆਂ ਸੀ ਉੱਠਣਾ ਤੇ ਬਹਿਣਾ ਨੀ
ਹੋ ਕਈ ਸਾਡਿਆਂ ਸ਼ੌਂਕਾਂ ਤੋਂ ਕੁੜੇ ਤੰਗ ਹੋ ਗਏ
ਕਈ ਸਾਡੀਆਂ ਹੀ ਸੱਚੀਂ ਸਾਲੇ ਰੰਗ ਹੋ ਗਏ
ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਫਸਣੀ ਫਸਾ ਲਈਏ ਨੀ ਕੁੰਡੀਆਂ
ਨੀ ਧੌਣੋਂ ਕਿੱਲਾ ਕੱਢ ਕੇ ਮੁੜਾਂ
ਹੋ ਨਾਰਾਂ ਚੱਕੀਏ ਨਾ ਚੱਕਣੀ ਤਾਂ ਲਾ ਦੇਈਏ
ਨੀ ਟੌਹਰ ਐਨੀ ਕੱਢ ਕੇ ਤੁਰਾ
ਹੋ ਨਾਰਾਂ ਚੱਕੀਏ ਨਾ ਚੱਕਣੀ ਤਾਂ ਲਾ ਦੇਈਏ
ਨੀ ਟੌਹਰ ਐਨੀ ਕੱਢ ਕੇ ਤੁਰਾ
ਸ਼ੌਕੀਨੀ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਐਲਨਾਂ ਤੇ ਜੱਚਦੀ
ਜਵਾਨੀ ਉੱਦਾ ਉੱਦਾ ਜੱਟ ਤੇ ਆ ਨੱਚਦੀ
ਹੋ ਲਿਖੂ ਤੇਰੇ ਤੇ ਨਰਿੰਦਰ ਤੂੰ ਠਹਿਰ ਨੀ
ਮਰ ਜਾਣੀਏ ਸੂਟਾਂ ਚ ਕਰੇ ਕਹਿਰ ਨੀ
ਯਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਸਾਡੀ ਕਰਦੀ ਜੁਬਾਨ
ਜਿੱਥੇ ਕਰਤੀ ਨਾ ਇੰਚ ਹੁੰਦੀ ਪਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਉਡਾਂ
ਹੋ ਨਾਰਾਂ ਚੱਕੀਏ ਨਾ ਚੱਕਣੀ ਤਾਂ ਲਾ ਦੇਈਏ
ਨੀ ਟੌਹਰ ਐਨੀ ਕੱਢ ਕੇ ਤੁਰਾ
ਹੋ ਨਾਰਾਂ ਚੱਕੀਏ ਨਾ ਚੱਕਣੀ ਤਾਂ ਲਾ ਦੇਈਏ
ਨੀ ਟੌਹਰ ਐਨੀ ਕੱਢ ਕੇ ਤੁਰਾ
ਹੋ ਸਾਡੀ ਮੁੱਛ ਮੁੜੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂਓਂ ਮੁੜਦੀ
ਨੀ ਗੱਲ ਜਿੱਥੇ ਕਰਕੇ ਤੁਰਾ