ਹੋ ਦਿਲ ਲੁੱਟੂ ਇਲਜ਼ਾਮ ਸਾਡੀ ਅੱਖ ਤੇ ਕੁੜੇ ਨੀ
ਜੇ ਤੂੰ ਬਹਿਨ ਨੀ ਓਹ ਦਿੰਦੀ ਮੱਖੀ ਨੱਕ ਤੇ ਕੁੜੇ
ਅਸੀਂ ਡੋਲੇ ਉੱਤੇ ਬਾਜ਼ ਬਣਵਾਇਆ ਜੱਟੀਏ ਨੀ ਜੇ
ਤੂੰ ਤਿਤਲੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਆ ਲੱਕ ਤੇ ਕੁੜੇ
ਚਾਰ ਪੰਜ ਇਕ ਸ਼ਲਾਰੂ ਸਾਥੋਂ ਮਚਦੇ ਕੁੜੇ
ਨੀ ਸਾਲੇ ਹੋਰ ਓਹ ਕਰ ਵਿਕ ਸਕਦੇ ਕੁੜੇ
ਘੋੜਾ ਨਵਾਂ ਹੀ ਲਾਇਆ 45 ਬੋਰ ਦਾ
ਨੀ ਜੇ ਕੋਈ ਖੰਗਿਆ ਤਾ ਫੇਰ ਮਾਰੂ ਪੱਟ ਤੇ ਕੁੜੇ

ਹੋ ਤਾਰੀ ਵੱਜਦੀ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ
ਵੇਖ ਕੇ ਨੀ ਹਾਸੇ 24 ਘੰਟੇ ਰਹਿੰਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ Face ਤੇ
ਜੱਟ ਮਾਝਦੀ ਚਮਾਰ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਵਰਗੇ ਨੇ
ਯਾਰੀ ਲਾਈ ਨੀ ਓਹ ਕਦੇ ਜਾਤ ਪਾਤ ਵੇਖ ਕੇ

ਹੋ ਯਾਰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਨਾਮ ਲੇ ਕੇ
ਤੇ ਨਾਰਾਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਸਰ ਜੱਟੀਏ
ਹੋ ਗੁੱਟ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਵੈਰੀ ਕੁੱਤਾਂ ਮਾਰੀ ਦੀ ਨੀ ਫੜ ਜੱਟੀਏ
ਹੋ ਡਰ ਬਸ ਬੇਬੇ ਬਾਪੂ ਦਾ ਨਾ
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਡਰ ਜੱਟੀਏ
ਹੋ ਅੱਖ ਨੀ ਲੜਦੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪਾਈ ਦਾ ਲੜ ਜੱਟੀਏ

ਭਾਵੇਂ ਚੰਨ ਜੇ ਸੀ ਪਰ ਆਪਾਂ ਗਿਣੇ ਤਾਰੇ ਨਾ ਏ
ਨਾਲੇ ਰਾਂਝੇ ਵਾਂਗੂ 12 ਸਾਲ ਪਸ਼ੂ ਚਾਰੇ ਨਾ
ਦਿਲ ਟੁੱਟਿਆ ਮੇਰਾ ਵੀ ਚੱਲੋ ਰੋਇਆ ਵੀ ਆ ਮੈਂ
ਪਰ ਕੁੜੀ ਪਿੱਛੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ Blade ਮਾਰੇ ਨਾ

ਦਿੱਤਾ ਨੀਲੀ ਛੱਤ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜੋ ਮੁੱਕਿਆ ਹੀ ਨੀ
ਛਾਇਆ ਫੂਕਣਾ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੁੱਕਿਆ ਹੀ ਨੀ
ਕੋਈ ਟਾਈਮ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਵੇਖ ਚੀਜ਼ ਛੱਡ ਦੇਣੀ
ਹੁਣ ਚੀਜ਼ ਵੇਖ ਰਾਤ ਕਦੇ ਪੁੱਛਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ

ਬੇਬੇ ਕਹਿੰਦੀ ਨੁ ਆਊਗੀ ਮੇਰੀ ਮਹਕੀਆ ਕਿੱਥੋਂ
ਕਿਹਦੀ ਪੁੱਤਰਾ ਵਿਆਉਂਦੀ ਆ ਨੇ ਪਰਿਆਂ ਜਿੱਥੋਂ
ਓਹਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟਾ ਦੂ ਬੰਗਾਲ ਲੁੱਟ ਕੇ
ਓਹ ਮੂੰਹ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵੇਖੋ ਜਿਹਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੀ ਵਿਚੋ

ਹੋ ਤੌਰ ਨਾ ਜੋਕੇ ਜਾਵਾਂ ਗੇ ਨੀ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹਾ ਦਿਨ ਚਾਰਾਂ ਦੀ
ਆਠ ਇਕ ਬੰਦੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ
ਸਾਡੀ ਟੋਲੀ ਬੰਦੇ ਵਾਰਾਂ ਦੀ
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਆਣੇ ਸੱਚੀ ਆ ਗੱਲ ਨਾ
ਸਤ੍ਰਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਦੀ
ਹੋ ਗੱਲੀ ਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਵੇਖ ਕੇ
ਗੱਡੀ ਰੋਟੀ ਛੁੱਟ ਜੇ ਨਾਰਾਂ ਦੀ

ਮੂੰਹ ਤੇ ਬਾਈ-ਬਾਈ
ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਛੁਰੀਆਂ ਜਿਹੇ
ਹੱਥ ਪੈਰ ਨੱਕ ਬੁੱਲ ਜਮਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਜਿਹੇ
ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਕਰਦੇ ਨੇ ਚੁਗਲੀ ਤੇ ਨਿੰਦਿਆ
ਓਏ ਬੰਦੇ ਵੇਖਣੇ ਨੂ ਲੱਛਣ ਨੇ ਬੁਢੀਆਂ ਜਿਹੇ

ਆਪਾਂ ਕਰੀਦਾ ਯਕੀਨ ਕੁੜੇ ਰੱਬ ਵਿੱਚ ਨੀ
ਤੇਰੇ ਜਿਮੀ ਚੋ ਚੁਪੈਰ ਸਾਡੇ ਅੱਬ ਵਿੱਚ ਨੀ
ਭਾਵੇਂ ਸਾਵਲਾ ਹੀ ਰੰਗ ਤਾਂ ਵੀ ਨਜ਼ਰੋਂ ਬਚਾਵੇ
ਬੇਬੇ ਰੋਜ਼ ਪੱਟੀ ਵਾਰ ਸੁੱਟੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨੀ

ਖੂਨ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਪੀਜੇ ਜਦੋਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੀ
ਦੋਵੇਂ ਤੌਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾ ਕੇ ਪੱਟੂ ਚਾਰ ਚੰਦ ਨੀ
ਬਾਪੂ ਅੱਥੇ ਤਾਇਆ ਪਾ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਘੇੜਾ ਮਾਰਦੇ ਨੀ
ਜੀ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲਾਈ ਆ ਗਰੇ ਰੰਗ ਦੀ

ਓ ਬਾਰੀ-ਬਾਰੀ ਬਰਸੀ ਜੋ ਖੱਟਣ ਗਈਆਂ ਸੀ
ਬਾਰੀ-ਬਾਰੀ ਬਰਸੀ ਜੋ ਖੱਟਣ ਗਈਆਂ ਸੀ
ਖਟਿਆ ਗਿਆ ਨਾ ਓਹ ਨੀ ਗਭਰੂ ਨੂੰ ਪੱਟਣ ਲੈ
ਕੋਈ ਗੁੱਤ ਕਰੇ ਕੋਈ ਪੋਣੀ ਨੀ ਗਭਰੂ ਨੂੰ ਪੱਟਣ ਲੈ
ਕੋਈ ਗੁੱਤ ਕਰੇ ਕੋਈ ਪੋਣੀ ਨੀ ਗਭਰੂ ਨੂੰ ਪੱਟਣ ਲੈ

ਹੋ ਗਾਣੇ ਚੱਲ ਜਾਂਦੇ ਜਦੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹੰਕਾਰ ਨੇ
ਹਵਾ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਢੇ ਏਹ ਕਲਾਕਾਰ ਨੇ
ਸਦਾ ਨੀਵਾਂ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਵਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ
ਤਾਹੀਂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਮੈਥੋਂ ਜਾਨ ਵਾਰਦੇ
ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਗੱਲ ਲੱਗ ਹੱਥ ਏਹ ਫੜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ
ਮਾਂਦੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕੋਲ ਸੱਚੀ ਖਰਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ

ਜੇ ਕੋਈ ਫੋਟੋ ਦੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਮੈਂ ਬਿਠਾਵਾਂ Room
ਚੇਤੇ ਇਹ ਬਾਹਰੋਂ ਮੋੜ ਦੇਣ ਘਰੇ ਵੜਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ