ਆਓ ਸਾਫ਼ ਪਈਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਨਈ ਦਾਗ਼ ਕਦੋਂ ਲੱਗਣੇ
ਖੌਰੇ ਸਾਡੇ ਚੌਂਕਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਗ ਕਦੋਂ ਲੱਗਣੇ

ਜਾਂਸੀ ਝੁੱਲੇ ਉੱਤੇ ਧਰੀ
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਖੋਂ ਖੋਂ ਕਰੀ
ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਧਰੀ
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਖੋਂ ਖੋਂ ਕਰੀ
ਸਾਰੀ ਬੈਗੇ ਹੱਥਾਂ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਪਵਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ
ਤੂੰ ਕੇਹੜੀ ਲੱਗਦੀ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ
ਲੰਘ ਗਈ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ

ਓਏ

ਓ ਚਿੱਟੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਪੱਗ ਗੁਲਾਬੀ
ਖੂਹ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਧੋਵੇ
ਸਾਬਣ ਥੋੜਾ ਮੈਲ ਬਥੇਰੀ
ਉੱਚੀ ਉੱਚੀ ਰੋਵੇ
ਦਿਲ ਵਿਚ ਕੀ ਨੇ ਦੁੱਖ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ
ਵੇਖੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਟੋਕੇ
ਛੜੇ ਵਿਚਾਰੇ ਨੇ
ਕੋਈ ਨਾ ਕੱਪੜੇ ਧੋਏ
ਛੜੇ ਵਿਚਾਰੇ ਨੇ
ਕੋਈ ਨਾ ਕੱਪੜੇ ਧੋਏ
ਛੜੇ ਵਿਚਾਰੇ ਨੇ

ਨੀ ਲੰਘੀ ਜਦੋਂ ਆਂਗਣ ਉੱਤੇ ਅੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਕ ਕੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹਿ ਗਏ ਹੱਥ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ
ਨਈ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਓ ਲੰਘੀ ਜਦੋਂ ਆਂਗਣ ਉੱਤੇ
ਅੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਚੱਕ ਕੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬਹਿ ਗਏ ਹੱਥ
ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ
ਅੱਡੀਆਂ ਦੇ ਇੰਨਾ ਨਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਜੱਟੀਏ ਨੀ
ਜਦੋਂ ਬੱਤੀ ਦੰਦਾਂ ਚੋਂ ਗਈ ਤੂੰ ਕੁੜੇ ਹੱਸ ਕੇ
ਗੁੱਟ ਮਾਰੀ ਨਾਲੇ ਮੋਢੇ ਤੋਂ ਕਮਾ ਕੇ
ਨੀ ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ
ਤੂੰ ਕੇਹੜੀ ਲੱਗਦੀ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ
ਲੰਘ ਗਈ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ ਓਏ

ਆ ਮਾਰੇ ਲਸ਼ਕਾਰੇ ਤੇਰੇ Nose-pin ਨੱਕ ਤੇ
ਸੁਰਮੇ ਨਾਲ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਢੱਕ ਕੇ
ਨੀ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਢੱਕ ਕੇ
ਆ ਮਾਰੇ ਲਸ਼ਕਾਰੇ ਤੇਰੇ Nose-pin ਨੱਕ ਤੇ
ਸੁਰਮੇ ਨਾਲ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਢੱਕ ਕੇ
ਜੇ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਵੇ ਸਾਡੀ ਸਿਰੇ ਗੱਲ ਲੱਗ ਜੂ ਗੀ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦਾਰੂ ਨਾਲ ਫਲ ਦਿਲਾਂ ਕਰੀ ਕੱਟ ਕੇ
ਨੀ ਰੱਖੀ ਗੁੱਟੇ ਉੱਤੇ ਸਭਾ ਲਿਖਵਾ ਕੇ
ਨੀ ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ
ਤੂੰ ਕੇਹੜੀ ਲੱਗਦੀ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ
ਲੰਘ ਗਈ ਝਾਂਜਰ ਛਣਕਾ ਕੇ ਨੀ
ਛੜ੍ਹਿਆ ਦੇ ਗੇਟ ਮੂਰਦੀ

ਓਏ