జనమే పొగిడే ముఖమే వద్దంటావే
ఓడిపోయి గెలిచే రణమే తెమ్మంటావే
నీ పేరు మాపే మదగజములనే ఎదురించావో
నువ్వు సింహమే
అలా ఆకాశం అంచులు సరిపోని గువ్వే
నది అద్దంలో తన రూపం చూడగా నవ్వే
ఆకులపై వాలే హిమబిందువు తీర్చే
ఆ గువ్వ మోసేటి సంద్రమంత దాహం
నిప్పును తుంచావో రెండుగ మండేగా
వీడు నిప్పు ఒకటేగా
అలా ఆకాశం అంచులు సరిపోని గువ్వే
నది అద్దం లో తన రూపం చూడగా నవ్వే
ఆకులపై వాలే హిమబిందువు తీర్చే
ఆ గువ్వ మోసేటి సంద్రమంత దాహం

ఏ గుడిలోన రధమల్లె జీవితమనుకో
ఎవరైనా ప్రేమగ లాగగ ముందుకుపో
పూవు తావి పంచంగ వాడే
ఎదురురాశించని సాయం వీడే
ఈ గాలికి సంకెల్లే వేయగ తరమా
గుప్పెట నీరు నలా ఆపి చూపుమా
ఓ ఓ ఓ
అలా ఆకాశం అంచులు సరిపోని గువ్వే
నది అద్దంలో తన రూపమ్ చూడగ నవ్వే
ఆకులపై వాలే హిమబిందువు తీర్చే
ఆ గువ్వ మోసేటి సంద్రమంత దాహం

సొంతం నీకిక ఎవరని అడగగ
జనమంత కలుపుతారు వరసే
కొందరి పేర్లనే చరితే ప్రేమగా
కాలాలే దాటైనా మోసే
అది ఎవరిధి అని ఎవరు చెప్పె వీలే లేదంట
ఆ పేరే నీదైతే దైవం ఉంది నీవెంట
ఏ ఖ్యాతైనా బలమైన నీదనుకోక
జ్ఞానమ్ అను మకుటం చూడవు నువ్ కడదాకా
సూర్యుని తేజముకే రగిలే జాబిల్లి
పంచే వెన్నల చలువే మాదేవని
నిప్పుని తుంచావో రెండుగ మండేగా
వీడు నిప్పు ఒకటేగా