ਓ ਕਬਰਾਂ ਲਮ਼ ਸਲਮੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੱਖ ਪਏ
ਓਧਰੋ ਕੋਈ ਨਾ ਪਰਤਿਆ ਐਥੋਂ ਲੱਖ ਗਏ
ਤੋੜਕੇ ਗੂਢੇ ਪਿਆਰ ਚੱਲੇ ਗਏ?
ਜੀਉਦੇਯਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹਦੇ ਮਾਰ ਚੱਲੇ ਗਏ
ਤੋੜਕਦੇ ਗੂਢੇ ਪਿਆਰ ਚੱਲੇ ਗਏ
ਜੀਉਦੇਯਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹਦੇ ਮਾਰ ਚੱਲੇ ਗਏ
ਲੈਗੇ ਰੌਣਕਾਂ ਦਮਾ ਦੇ ਨਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਓ ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ

ਜਿਨਾ ਦੇ ਦਮਾ ਤੇ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਆਬਾਦ ਸੀ
ਜਿਨਾ ਦੇ ਜੀਉੰਦੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬ ਵੀ ਨ ਯਾਦ ਸੀ
ਜਿਨਾ ਦੇ ਦਮਾ ਤੇ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਆਬਾਦ ਸੀ
ਜਿਨਾ ਦੇ ਜੀਉੰਦੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਬ ਵੀ ਨ ਯਾਦ ਸੀ
ਮਾਪੇਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਣੀਆਂ ਚਾਵਾ
ਰੋਦਿਆਂ ਬਿਹਣਾਂ ਬਾਜ਼ ਪਰਾਵਾ
ਪੁੱਤ ਮੜਗੇ ਮਾਵਾ ਦਾ ਮੰਦਾ ਹਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਓ ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ

ਉਮਰੇ ਆਣੀ ਡਾਢੇ ਰੱਬ ਉੱਤੇ ਡੋਰੀਆ
ਕਿੱਥੇ ਗਈਆਂ ਮਾਂ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਲੋਰੀਆਂ
ਉਮਰੇ ਆਣੀ ਡਾਢੇ ਰੱਬ ਉੱਤੇ ਡੋਰੀਆ
ਕਿੱਥੇ ਗਈਆਂ ਮਾਂ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀਆਂ ਲੋਰੀਆਂ
ਅੱਥਰੂ ਅੱਖਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਭਰਕੇ
ਮਾਂ ਦੀ ਮੂਹਰਤ ਮੂਹਰੇ ਖੜਕੇ
ਮੋਈ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਕਰਦੇ ਸਵਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਓ ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ

ਹਾਏ ਓ ਰੱਬਾ ਰਜ ਕੇ ਨਾ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਗੂਢੀਆਂ
ਵੈਰੀਆ ਵੇ ਤੋੜਿਆਂ ਸੁਹਾਗ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ
ਹਾਏ ਓ ਰੱਬਾ ਰਜ ਕੇ ਨਾ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਗੂਢੀਆਂ
ਵੈਰੀਆ ਵੇ ਤੋੜਿਆਂ ਸੁਹਾਗ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ
ਤੁੜ ਗਿਆ ਸਜਣਾ ਬਾਅਦ ਦਿਵਾਲੀ
ਨਾ ਕਦੇ ਵੇਖੀ ਨਾ ਕਦੇ ਬਾਲੀ
ਰੋ ਔਣੀ ਆ ਸਿਵੇ ਤੇ ਦੀਵਾ ਬਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਓ ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਮਾਨਾ ਸਾਰੇ ਸੱਜਣ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥ ਛੱਡਗੇ
ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਹਾਰੇ ਸਾਥ ਛੱਡਗੇ
ਮਾਨਾ ਸਾਰੇ ਸੱਜਣ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥ ਛੱਡਗੇ
ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਹਾਰੇ ਸਾਥ ਛੱਡਗੇ
ਕੱਲ ਨੂੰ ਆਪਾ ਵੀ ਨਈ ਰਹਿਣਾ
ਜੱਗ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨੀ ਪੈਣਾ
ਰਹਿਣਾ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿਣਾ ਚੱਲਦਾ ਸਮੇ ਨੇ ਉਸੇ ਚਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ
ਓ ਨਹੀਓ ਲੱਭਣੇ ਗਵਾਚੇ ਹੋਏ ਲਾਲ
ਮਿੱਟੀ ਨਾ ਫਰੋਲ ਜੋਗੀਆਂ