ਤੇਗਾਂ ਚੱਲਦੀਆ ਵੇਖ ਰੋਹ ਜਾਗਿਆ
ਲੈਕੇ ਦਸਵੇਂ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਫਿਰ ਆਗਿਆ
ਘੋੜਾ ਰਣ ਦੇ ਵੱਲੇ ਸੀ ਉਹਨੇ ਦਾਗ਼ਿਆ
ਜਾਵੇ ਸੂਰਮਾਂ ਜਵਾਨ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਪੇਲਦਾ
ਹੋਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਰੇ ਖੇਲਦਾ

ਖਿੱਚੀ ਧੂ ਕੇ ਮਿਆਨੋਂ ਤਲਵਾਰ ਹੈ
ਜਿੰਨੂ ਵੇਖ ਹੁੰਦਾ ਹੋਣੀ ਦਾ ਦੀਦਾਰ ਹੈ
ਪੈਂਦੀ ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਮਾਰ ਹੈ
ਕੋਈ ਟਾਂਵਾਂ ਹੀ ਮਿਲੇ ਜੋ ਚੰਡੀ ਨੂੰ ਹੈ ਝੇਲਦਾ
ਹੋਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਰੇ ਖੇਲਦਾ

ਵਾਂਗ ਮੇਘ ਦੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਉਹ ਬਾਨ ਹੈ
ਪੂਰੀ ਨੀਝ ਲਾਕੇ ਖਿੱਚਦਾ ਕਮਾਨ ਹੈ
ਜਿਹੜਾ ਮੂਹਰੇ ਆਵੇਂ ਛੱਡਦਾ ਜਹਾਨ ਹੈ
ਜਾਵੇਂ ਝੱਲਿਆ ਨਾ ਵਾਰ ਸੂਰਮੇ ਦਲੇਰ ਦਾ
ਹੋਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਰੇ ਖੇਲਦਾ

ਜਾਵੇ ਨੇਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾ ਨੂੰ ਟੰਗਦਾ
ਕਿਸੇ ਸਿਰ ਕਿਸੇ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚੋ ਲੰਘਦਾ
ਕੋਈ ਮਾਈ ਦਾ ਲਾਲ ਨਾ ਮੂਹਰੇ ਖੰਘਦਾ
ਬੈਠਾ ਪਿਤਾ ਵੇਖੇ ਜੰਗ ਐਸੇ ਜੀ ਪਲੇਰ ਦਾ
ਹੋਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਰੇ ਖੇਲਦਾ

ਵਿੱਚ ਗਿਦੜਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗੂੰ ਬੁੱਕਦਾ
ਸੂਰਾ ਜਿਊਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲੋਥਾਂ ਕਰ ਸੁੱਟਦਾ
ਨਾਹੀ ਹੰਭਦਾ ਅਜੀਤ ਨਾਹੀ ਝੁੱਕਦਾ
ਯੋਧਾ ਮੁਗਲਾਂ ਨੂੰ ਵਾਂਗ ਬਾਗੜਾਂ ਦੇ ਕੇਰਦਾ
ਹੋਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਰੇ ਖੇਲਦਾ

ਪ੍ਰੀਤ ਬੈਂਕੇ ਪਈ ਮੱਚਦੀ ਦੁਹਾਈ ਸੀ
ਅਸਮਾਨ ਤਾਈ ਧੂੜ੍ਹ ਚੜਾਈ ਸੀ
ਪੂਰੀ ਅਣਖੀ ਨੇ ਅਣਖ ਵਖਾਈ ਸੀ
ਜੋਸ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਇਆ ਜਾ ਕੇ ਕਾਲ ਨਾਲ ਸੁਮੇਲ
ਹੋਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਫਿਰੇ ਖੇਲਦਾ।