ਅਸੀ ਰਾਹੀਂ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ
ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਡੇਰੇ ਲਾਏ
ਲੋਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਚੰਨ ਤੈਨੂੰ
ਅਸੀਂ ਚੰਨ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਆਏ
ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ ਮਿੱਠੇ ਨੀ ਜਿਥੋਂ ਤੂੰ ਘੜਾ ਭਰ ਲੈ ਆਈ
ਗੱਲ ਤੁਰੀ ਪਰੀਆਂ ਚ ਜਵਾਨੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਚੜ ਆਈ
ਅਮੜੀ ਤੇਰੀ ਨੀ ਤੇਰੇ ਟਿੱਕਾ ਨਜਰ ਤੋਂ ਲਾਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ

ਕੋਇਲਾ ਵੀ ਬਹਿ ਕੇ ਸੁਨ ਦੀ ਆ ਨੇ
ਜਦ ਹੀਰੇ ਤੂੰ ਗਾਵੈ
ਓ ਤਾਰੇ ਟੁੱਟ ਦੇ ਨੇ
ਜਦ ਅੱਖ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਵੇ
ਸੂਰਜ ਵੀ ਮੱਥਾ ਟੇਕੇ ਜੋ ਲਾਲੀ ਤੇਰੇ ਮੁਖ ਤੇ ਆਈ
ਕਾਲੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਅਖੀ ਸੁਰਮ ਸਲਾਈ
ਨਿਤ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਚੰਨ ਅੰਬਰੀ ਚੜ ਆਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ

ਪਤਾ ਦਸਦੇ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤੁਰ ਆਈਏ ਇਸ਼ੱਕ ਦੇ ਰਾਵੇਂ
ਜਦ ਸੋਹਣੀ ਤੂੰ ਨੱਚਦੀ ਦੱਸ ਮੋਰ ਪੇਲਾ ਕਯੋ ਪਾਵੇ
ਚੱਕਰ ਖਾ ਗਏ ਭੋਰ ਜੋ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਜਾਵੇ
ਫਿਕਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜ ਗਈ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਮੇਚ ਨਾ ਆਵੇ
ਤੇਰੇ ਮੁਖ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨੀ ਧੁਪਾਂ ਨੂੰ ਵਾਨੀ ਪਾਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ

ਤੈਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਕੀ ਦੱਸੀਏ ਅਣਸੁਣੀਆਂ ਨੇ ਕਈ ਬਾਤਾਂ
ਤੇਰੇ ਨਾ ਦੇ ਅਖੀ ਨੀ ਸਭ ਫਿੱਕੀਆਂ ਨੇ ਕਾਇਨਾਤ ਆ
Muraad ਦੀਆਂ ਤੂੰ ਵਿਚ ਖਿਆਲੀ ਖੇਰਾ ਹੋਵੇ ਮੰਗਦੀ
ਅਸੀਂ ਚੁੱਕੀਏ ਮਿੱਟੀ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਜਿਥੋਂ ਵੀ ਏ ਲੰਘਦੀ
ਚੰਬੇ ਦੀ ਕਲੀਆਂ ਵੀ ਤੂੰ ਹੱਸ ਕੇ ਮਹਿਕਾਵੇਂ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ
ਤੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਜਾ ਨੀ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਨਿੱਕਲ ਦੀ ਜਾਵੇ